Zygmunt Karol Gorazdowski
Biografia
Zygmunt Karol Gorazdowski urodził się 1 listopada 1845 roku w Sanoku w rodzinie szlacheckiej herbu Prawdzic jako drugie z siedmiorga dzieci Feliksa Gorazdowskiego i Aleksandry z domu Łazowskiej. 9 listopada 1845 został ochrzczony w kościele Franciszkanów w Sanoku. Miał liczne rodzeństwo i w młodości zmagał się z gruźlicą. Nauki początkowe i średnie pobierał w Przemyślu. W 1863 jako uczeń VIII klasy gimnazjum wyruszył na powstanie styczniowe, po czym wrócił do Przemyśla i w 1864 zdał maturę. Przez dwa lata studiował prawo na Uniwersytecie Lwowskim, a w 1866 przerwał studia i wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego we Lwowie. Po ukończeniu seminarium nie wyświęcono go z powodu stanu zdrowia, zakończonego leczeniem gruźlicy, a ostatecznie sakrament kapłaństwa otrzymał 25 lipca 1871 w katedrze lwowskiej. Rozpoczął posługę jako wikariusz i administrator w Tartakowie, Wojniłowie, Bukaczowcach i Gródku Jagiellońskim.
W 1877 rozpoczął działalność kapłańską i dobroczynną we Lwowie. Pracował początkowo w kościołach św. Marcina i Matki Boskiej Śnieżnej, a od lipca 1878 przez wiele lat w kościele św. Mikołaja, gdzie pełnił funkcje wikarego, administratora i potem proboszcza. Angażował się w pomoc ubogim, prowadził prace na rzecz żebraków oraz organizował codziennie około 600 obiadów w taniej kuchni ludowej. Założył Zakład dla Nieuleczalnie Chorych i Wyzdrowieńców pod wezwaniem św. Józefa, dom pracy dla starców, Internat św. Jozafata dla ubogich studentów Seminarium Nauczycielskiego oraz Związek Katolickich Towarzystw Dobroczynnych. Był inicjatorem powstania Zgromadzenia Sióstr Świętego Józefa (Józefitek), które niosły posługę w szpitalach, sierocińcach i domach opieki.
W latach 1900–1908 Gorazdowski pozostawał aktywny w życiu instytucjonalnym Lwowa: nauczał religii, otrzymał tytuł kanonika honorowego, w 1905 został tajnym szambelanem papieża Pius X. W 1908 dołączył do Towarzystwa Miłosierdzia „Opatrzność” i kontynuował działalność edukacyjną i dobroczynną. W drugiej połowie lat 80. współtworzył i wydawał katolickie czasopismo Bonus Pastor; inicjował również powstanie niemieckojęzycznej szkoły dla dzieci z rodzin katolickich. W 1903 za zgoda arcybiskupa Bilczewskiego otworzono katolicką szkołę ludową pw. św. Józefa. Przed wybuchem I wojny światowej podjął prace nad utworzeniem katolickiego czasopisma, a potem założył Gazetę Codzienną.
W późniejszych latach życia ustąpił ze stanowiska proboszcza parafii św. Mikołaja i zamieszkał w lwowskim klasztorze sióstr Józefitek, gdzie zmarł 1 stycznia 1920 roku. Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.