Leopold Marian Biega
Biografia
Leopold Marian Biega urodził się 13 listopada 1848 roku w Sanoku jako syn Jana Biegi i Amalii z domu Bobrowskiej; miał liczne rodzeństwo, w tym Stanisława Jana Antoniego (1862–1923).
Po ukończeniu szkoły w Sanoku kontynuował kształcenie w seminarium nauczycielskim we Lwowie. Od 1872 roku pracował jako nauczyciel w Baligrodzie, a po roku powrócił do Sanoka, gdzie uczył w czteroklasowej szkole ludowej i pełnił funkcję zastępcy kierownika Józefa Dzundzy. W 1893 roku został kierownikiem pięcioklasowej szkoły męskiej w Sanoku. W marcu 1895 roku, jako prowizoryczny kierownik, złożył egzamin wydziałowy z III grupy we Lwowie i objął funkcję rzeczywistego nauczyciela kierującego. Od 1899 roku był kierownikiem sześcioklasowej szkoły męskiej; od około 1901 r. pełnił funkcję dyrektora trzyklasowej szkoły wydziałowej męskiej w Sanoku, połączonej z czteroklasową szkołą pospolitą; uczył także kaligrafii i rysunków w C.K. Gimnazjum w Sanoku oraz w Szkole Przemysłowej Uzupełniającej w Sanoku.
Był aktywny w oświacie publicznej. W latach 70. był członkiem C.K. Rady Szkolnej Okręgowej w Sanoku, reprezentując zawód nauczycielski. Działał w Polskim Towarzystwie Pedagogicznym, którego był prezesem, a w latach 1880–1882 członkiem wydziału. Pełnił liczne funkcje w organizacjach społecznych i kulturalnych Sanoka, w tym w Towarzystwie Gimnastycznym „Sokół”, Towarzystwie Korpusy Wakacyjne, Towarzystwie Bursy Jubileuszowej i Macierzy Szkolnej dla Księstwa Cieszyńskiego.
Był także założycielem i pierwszym dyrektorem Kasy Zaliczkowej w Sanoku, zasiadał w radzie nadzorczej Towarzystwa Kasy Zaliczkowej, a w 1904 roku został wybrany na cenzora Kasy Oszczędności w Sanoku. Aktywnie uczestniczył w życiu strażackim, m.in. był naczelnikiem Ochotniczej Straży Pożarnej w Sanoku i członkiem władz Związku OSP w Galicji. W 1899 odznaczono go honorową odznaką Krajowego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych za 25 lat służby, a w 1904 za 30 lat służby. Następnie brał udział w organizowaniu Krajowego Zjazdu Strażackiego w Sanoku i był założycielem Towarzystwa Bursy Jubileuszowej w Sanoku.
Zmarł 26 sierpnia 1910 w Sanoku w wieku 62 lat. Został pochowany na cmentarzu przy ul. Rymanowskiej, a pogrzeb zgromadził kilka tysięcy osób. Pośmiertnie odznaczono go odznaką honorową za 35 lat służby przez Krajowy Związek Ochotniczych Straży Pożarnych; nagrobek wykonał Ferdynand Majerski. Jego następcą na stanowisku dyrektora szkoły wydziałowej w Sanoku został Aleksander Mochnacki.