Mieczysław Alojzy Ganszer
Biografia
Urodzony 24 września 1890 w Sanoku, syn Teodora i Marii z domu Dauksz, Mieczysław Alojzy Ganszer w młodości ukończył C. K. Gimnazjum św. Jacka w Krakowie i studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim w latach 1909–1913. W czasie nauki był członkiem Polowych Drużyn Sokolich w Żywcu. W 1913 uzyskał absolutorium, a w 1914 zdał egzamin sądowy. W trakcie studiów był pod opieką aptekarza Mieczysława Ganszera z Żywca.
Po wybuchu I wojny światowej służył w Legionach Polskich w III batalionie 3. pułku piechoty, w II Brygadzie, na froncie karpackim od 4 października 1914. Następnie pełnił funkcje sędziego polowego w Dęblinie oraz w Polskim Korpusie Posiłkowym w Przemyślu. W lipcu 1917 uzyskał stopień doktora praw na UJ.
Po odzyskaniu niepodległości w 1918 wstąpił do służby sądowniczej II Rzeczypospolitej. Został podprokuratorem Sądu Okręgowego w Mławie, a później adwokatem i notariuszem w tym mieście. Był aktywny w środowiskach harcerskich i narodowych, pełnił m.in. funkcje przewodniczącego Koła Przyjaciół Harcerstwa, wiceprezesa Związku Strzeleckiego, prezesa Federacji Polskiego Związku Obrońców Ojczyzny oraz kierownika placów Związku Legionistów Polskich. W 1929 objął stanowisko prezesa rady powiatowej BBWR w Mławie i był delegatem z Mławy do OZN.
W 1927 poślubił Eugenia Kołakowską.