Zygmunt Łempicki
Biografia
Zygmunt Łempicki urodził się 11 maja 1886 w Sanoku. Był wybitnym germanistą, profesorem literatury niemieckiej, teoretykiem literatury i historykiem kultury oraz filozofem.
W latach 1904–1908 studiował filologię germańską i klasyczną na Uniwersytecie Lwowskim, a także filozofię u Kazimierza Ajdukiewicza. Studia uzupełniał w Berlinie i Getyndze. Pracował jako nauczyciel gimnazjalny we Lwowie. W 1908 na podstawie dysertacji Immermanns Weltanschauung otrzymał na Uniwersytecie we Lwowie stopień doktora. W 1916 habilitował się na Uniwersytecie Jagiellońskim na podstawie pracy Geschichte der deutschen Literaturwissenschaft bis zum Ende des 18. Jahrhunderts.
Od 1 maja 1919 był profesorem nadzwyczajnym, a od 1 października 1920 profesorem zwyczajnym Uniwersytetu Warszawskiego, kierownikiem katedry literatury i języka niemieckiego. Jako profesor Uniwersytetu Warszawskiego dwukrotnie pełnił funkcję dziekana Wydziału Filozoficznego. Należał m.in. do PAU, Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, Towarzystwa Naukowego we Lwowie, Polskiego Towarzystwa Filozoficznego i Polskiego Towarzystwa Neofilologicznego. 20 stycznia 1938 został wybrany członkiem rady głównej Towarzystwa Pracy Społeczno-Gospodarczej.
Publikował recenzje teatralne, muzyczne i literackie oraz artykuły dotyczące polityki i życia społecznego i gospodarczego na łamach m.in. „Pamiętnika Literackiego”, „Ruchu Literackiego”, „Kuriera Polskiego” i „Kuriera Warszawskiego”. Redagował wydanie pięciotomowej, ilustrowanej encyklopedii młodzieżowej Świat i życie. Zarys encyklopedyczny współczesnej wiedzy i kultury, opublikowanej w latach 1933–1936 we Lwowie i w Warszawie.
11 listopada 1937 został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Osadzony na Pawiaku, 28 kwietnia 1943 został wywieziony do obozu koncentracyjnego Auschwitz.
Był żonaty z Marią Wandą z Rehmanów (1888–1967), córką geografa, profesora Uniwersytetu Lwowskiego Antoniego Rehmana.