Zdzisław Beksiński
Biografia
Zdzisław Beksiński urodził się w Sanoku w 1929 roku w rodzinie związanej z miastem od kilku pokoleń. Jego pradziadek Mateusz jako pierwszy przybył do Sanoka i założył Zakłady Kotlarskie, które dały początek późniejszej fabryce wagonów Autosan. Ojciec Stanisław był inżynierem geometrem, pracował w miejskim magistracie, a matka Stanisława Dworska była nauczycielką i malowała akwarele. Chrzestnymi Zdzisława zostali kpt. Franciszek Orawieć i Helena Potocka.
Podczas II wojny światowej uczęszczał do szkoły handlowej w Sanoku i uczył się gry na fortepianie. Po ukończeniu szkoły w 1947 zdał egzamin dojrzałości w Sanoku, a następnie, po namowie ojca, rozpoczął studia na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej. W 1951 poślubił Zofię Helenę Stankiewicz, a w 1952 uzyskał tytuł inżyniera architekta i magistra nauk technicznych.
Po studiach mieszkał początkowo w Krakowie, a następnie w Sanoku, gdzie pracował w autobusowej fabryce Autosan jako stylista w Dziale Głównego Konstruktora. Opracował projekty prototypów i logotyp firmy z bocianem; pracował na pół etatu, po czym zrezygnował z długotrwałej współpracy. W 1955 powrócił do Sanoka, a od 1959 do początku lat 70. był zatrudniony w Autosanie. W 1960 odrzucił propozycję stypendium Guggenheima w Nowym Jorku.
W 1964 zorganizował pierwszą szeroko komentowaną wystawę swoich obrazów w Warszawie, która odniosła sukces. W 1977 wraz z żoną przeprowadził się do Warszawy i odtąd spędził tam resztę życia. Wspierała go Maria Turlejska, a w późniejszych latach zyskał międzynarodową rozpoznawalność dzięki licznym wystawom we Francji, Belgii, Niemczech i Japonii. W latach 80. rozpoczął bliską współpracę z Piotrem Dmochowskim, co zaowocowało m.in. wystawami i galerią w Paryżu, a także stałą prezentacją prac w Osaka i innych miejscach.
Po 2000 kontynuował twórczość malarską i rysunkową, a także zaczął tworzyć kompozycje na komputerze. W 2001 cały dorobek artystyczny przekazał Muzeum Historycznemu w Sanoku w testamencie, a muzeum stało się miejscem jego największych zbiorów. Zmarł w 2005 w Warszawie; sprawca został skazany w 2006.