Zbigniew Białeckih.Jelita
Biografia
Urodził się 8 września 1923 w Sanoku. W dzieciństwie często zmieniał miejsce zamieszkania wraz z rodzicami: Sanok, Podhajce, Sanok, Ladzin. W Ladzinie rozpoczął naukę w szkole powszechnej, kontynuował naukę w Wzdowiu i Jaćmierzu, a następnie w Sanoku, Brzozowie i Lipnie. W 1939 r. został przyjęty do liceum w Sanoku, lecz nauka została przerwana przez okupację. Podczas wojny pracował w majątku Wzdów jako praktykant rolny, kontynuując naukę na poziomie licealnym w tajnych kompletach. Świadectwo dojrzałości uzyskał w Ośrodku Naukowym przy Prywatnym Gimnazjum i Liceum OO Jezuitów w Starej Wsi.
Po wojnie w kwietniu 1945 r. rozpoczął studia na Wydziale Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Równocześnie, po utworzeniu Politechniki Śląskiej w Gliwicach, został studentem również na Wydziale Chemii tej uczelni. W latach 1949–1951 pracował w Zjednoczonych Zakładach Przemysłu Farmaceutycznego Wytwórni Nr 10 w Krakowie – najpierw jako asystent, a następnie starszy asystent w Centralnym Laboratorium Doświadczalnym, zajmując się syntezą środków leczniczych, w tym adrenaliny. Doświadczenia te stanowiły podstawę pracy na Wydziale Chemicznym Politechniki Śląskiej, którą ukończył dyplomem (jako Zbigniew Jelita-Białecki) w 1952 r.
W połowie lat 50. podjął pracę w Przedsiębiorstwie Państwowym Biuro Projektów Rafinerii Nafty w Krakowie, a następnie w Ośrodku Badawczo-Rozwojowym Przemysłu Budowy Urządzeń Chemicznych Cebea również w Krakowie. Tam został Kierownikiem Pracowni Badań Materiałów i Stosowania Tworzyw Sztucznych. W 1973 r. powstał jego autorski wynalazek – tzw. Pierścienie Białeckiego, stosowane w instalacjach przemysłu chemicznego na całym świecie (patent 83150 przyznany w 1974 r.). W 1973 r. otrzymał tytuł Mistrza Techniki Polskiej – 73.