Tomasz Sylwester Beksiński
Biografia
Tomasz Sylwester Beksiński urodził się 26 listopada 1958 roku w Sanoku jako syn malarza Zdzisława Beksińskiego i Zofii Beksińskiej. Od młodości interesował się rysunkiem, literaturą grozy i muzyką, a także fotografią. W Sanoku rozwijał swoje pierwsze pasje i prowadził Klub Dobrej Płyty w Domu Kultury.
W szkole średniej uczęszczał do I Liceum w Sanoku, uczył się języka angielskiego, a w 1977 zdał maturę. Studia anglistyczne rozpoczął na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach, kontynuował na Uniwersytecie Warszawskim, jednak z powodu problemów zdrowotnych kilkakrotnie przerwał naukę i ostatecznie nie obronił pracy magisterskiej. Wówczas to w młodzieńczym okresie życia pojawiały się pierwsze próby samobójcze, które miały wpływ na jego życie.
Od 1981 pracował w radiu. Na antenie zadebiutował 23 maja 1982 w bloku Muzyczne Studio Młodych Programu I Polskiego Radia. Prowadził liczne autorskie audycje, w tym Na rockową nutę, Romantycy muzyki rockowej, a także kultową nocną audycję Trójka pod księżycem w Programie III PR, którą później rozwijał jako jedno z najważniejszych stacji swojej kariery. W latach 80. widoczne były także jego współprace z Radiem Rzeszów i RMF FM.
Rozpoczął także karierę tłumacza filmów i programów telewizyjnych. W 1983 roku, wraz z Januszem Baryckim, zaczął pracować nad tłumaczeniami do filmów anglojęzycznych. Przetłumaczył wszystkie ówczesne filmy o Jamesie Bondzie, wiele produkcji Monty Pythona oraz liczne filmy i programy telewizyjne. Za tłumaczenia Monty Pythona otrzymał nagrodę Instytutu Kultury Brytyjskiej. Ponadto przekładał teksty piosenek i współpracował z Telewizją Polską, a także nawiązał bliskie kontakty z polskimi zespołami muzycznymi.
W życiu prywatnym Beksiński zmagał się z problemami psychicznymi, miał liczne próby samobójcze i długotrwałe leczenie. Przeżył także katastrofę lotniczą w 1988 r. pod Rzeszowem. Jego matka, Zofia Beksińska, zmarła w 1998 r. z powodu tętniaka aorty. 24 grudnia 1999 roku popełnił samobójstwo; jego ciało skremowano, a urna z prochami złożona w sanockim grobowcu. Do 2000 roku pozostawały decyzje co do przekazania jego płyt i dzieł sztuki, które trafiły m.in. do Muzeum Historycznego w Sanoku.
Po śmierci jego spuścizna muzyczna i filmowa została podzielona między instytucje: płyty przekazano Programowi III PR, obrazy Zdzisława Beksińskiego trafiły do Muzeum Historycznego w Sanoku, a materiały filmowe i taśmy przekazano innym współpracownikom i instytucjom. Swoje życie i pracę opisywał w licznych felietonach i artykułach, pozostawiając trwały ślad w polskiej scenie kultury i mediów.