Tadeusz Kosiński
Biografia
Tadeusz Kosiński, ps. „Erroll”, urodził się 6 lutego 1932 roku w Sanoku jako syn Jana Kazimierza Kosińskiego i Marii Niedzielskiej. Po II wojnie światowej rodzina została wysiedlona na Górny Śląsk i osiedliła się w Gliwicach.
Pianina nauczyła go matka; edukację formalną zdobywał u profesorów Jerzego Żurawlewa, Jana Bieleckiego i Ludomira Różyckiego. Był słuchaczem Akademii Muzycznej w Katowicach i Akademii Muzycznej we Wrocławiu (dyrygentura i kompozycja). Pierwsze doświadczenia zawodowe zdobywał na Śląsku w zespole Zygmunta Wicharego.
W gliwickiej szkole muzycznej przy ul. Barlickiego popołudniami uczniowie i studenci grali jazz, co wówczas było zakazane przez władze PRL. Wśród uczestników znaleźli się m.in.: Jan Kwaśnicki, Marek Szymaszkiewicz, Henryk Achtelik i Eugeniusz Rebol. Dzięki pomocy ówczesnego kierownika Domu Kultury w Zabrzu zorganizowano I Zabrskie Zaduszki Jazzowe (1 listopada 1955), podczas których wystąpiło ok. 40 muzyków, w tym Andrzej Kurylewicz, Wanda Warska i Jerzy Chromicz, a Kosiński wystąpił jako pianista i współorganizator imprezy. 19 października 1956 roku w ZDK „Zabrze” odbyło się zebranie założycielskie Śląskiego Jazz Clubu, którego był członkiem zarządu. Wówczas przybrał przydomek „Erroll” na cześć swojego idola, Errolla Garnera. Jako lider Śląskiego Jazz Clubu brał udział w II Międzynarodowym Festiwalu Jazzowym w Sopocie (1957).
Po przeprowadzce do Wrocławia jego zespół pod nazwą Tadeusz „Erroll” Kosiński Quintet zagrał 20 listopada 1959 roku na otwarciu studenckiego klubu Pałacyk. Wrocławski okres przyniósł mu także pracę kierownika muzycznego Teatru Kalambur i funkcję kierownika sekcji muzycznej w Pałacyku. W 1960 roku jego quintet zajął I miejsce ex aequo z FAR Quintetem Jerzego Pakuskiego podczas Konkursu Zespołów Jazzowych CRZZ we Wrocławiu. Nagroda obejmowała dwudziestominutowe nagrania laureatów nadawane w Programie I PR przez trzy lata.
Aktywność Kosińskiego rosła: komponował, aranżował, współpracował ze Szczecińską Agencją Artystyczną, Estradą Łódzką, Estradą Śląską, Estradą Bydgoską, wałbrzyskim Stowarzyszeniem Jazzowym (którego był założycielem), Wałbrzyskim Towarzystwem Muzycznym, Przedsiębiorstwem Imprez Artystycznych „Impart” oraz z redakcją Muzyczną Polskiego Radia Wrocław i Telewizją Wrocław oraz Telewizją Katowice. Współpracował muzycznie z Urszulą Dudziak, Janem „Ptaszynem” Wróblewskim, Zbigniewem Namysłowskim, Adamem Makowiczem, Andrzejem Trzaskowskim i Januszem „Lalą” Kozłowskim. W latach 60. i 70. towarzyszył na estradzie m.in. Ludwikowi Sempolińskiemu, Adolfowi Dymszy, Marii Koterbskiej i Jerzemu Połomskiemu; tworzył także utwory organowe i kościelne oraz występował jako aktor niezawodowy w filmach Nikt nie woła, Tarpany (reż. Kazimierz Kutz) i Jak być kochaną (reż. Wojciech Jerzy Has).
W 1984 roku, ze względów rodzinnych, przeniósł się do Jeleniej Góry, gdzie jeszcze bardziej ujawnił talent organizatora. Był współzałożycielem Jeleniogórskiego Stowarzyszenia Muzyki Jazzowej i Rozrywkowej oraz Stowarzyszenia Promocji Kultury XXI wieku w Jeleniej Górze. W 1994 roku wziął udział w I Karkonoskim Festiwalu Taperów Filmowych w Karpaczu, kontynuując rodzinną tradycję, którą matka utrzymywała jako artystyczne źródło utrzymania – granie w kinach jako podkłady muzyczne do filmów. W 2002 roku zainicjował Krokus Jazz Festiwal, konkurs młodych muzyków jazzowych o nagrodę „Złotego Krokusa” oraz festiwal organizowany przez Jeleniogórskie Centrum Kultury. W uznaniu zasług prezydent miasta Jeleniej Góry przyznał mu nagrodę Honorowy Krokus (wręczoną 21 października 2011 roku). Od 2013 roku festiwal nosi imię Tadeusza „Errolla” Kosińskiego. Zmarł 20 sierpnia 2012 roku i został pochowany 24 sierpnia na starym cmentarzu przy ul. Sudeckiej w Jeleniej Górze. W 2013 roku podczas jeleniogórskiego festiwalu Silesia Sonans organista Zenon Sierpień wykonał jego kompozycje w Kościele Garnizonowym.
Życie prywatne: z Marią Skrzyniarz miał dwie córki Urszulę i Julitę. Z Iwoną Kulas miał trzecią córkę – Laurę.