Marek Lachowicz

Porucznik łączności Wojska Polskiego, cichociemny
01.01.1917 17.09.1978 Sanok

Biografia

Urodził się 1 stycznia 1917 w Sanoku jako syn Andrzeja i Stefanii z domu Sołtysik. Ukończył Szkołę Podoficerów Piechoty dla Małoletnich Nr 2 w Śremie i służył jako podoficer zawodowy w 53. pułku piechoty Strzelców Kresowych.

Po wybuchu II wojny światowej walczył w swoim pułku. 20 września został ranny pod Lelechówką-Brzuchowicami. Po agresji ZSRR na Polskę 29 listopada 1939 został aresztowany przez NKWD i wywieziony na Wschód.

W marcu 1942 wstąpił do Armii Andersa, został przydzielony do 24. pułku piechoty 8. Dywizji Piechoty, gdzie był szefem kompanii. Uczył się w Szkole Podchorążych. We wrześniu 1942 dotarł do Wielkiej Brytanii, gdzie został przydzielony do Sekcji Dyspozycyjnej Naczelnego Wodza. Po przeszkoleniu ze specjalnością w łączności radiowej został zaprzysiężony 10 lipca 1943 r. i przeniesiony do Oddziału VI Sztabu Naczelnego Wodza. Został zrzucony w Polsce w nocy z 14 na 15 września 1943 w ramach operacji Neon 7. Dostał przydział do Oddziału VO kręgu Wołyń AK jako oficer radiołączności, a następnie szef łączności 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty.

Od 11 kwietnia 1944 roku walczył jako dowódca III baonu 50 pułku piechoty. Został awansowany na porucznika 3 maja 1944 roku.

Ożenił się z Pauliną Kinasz, z którą miał syna Andrzeja (ur. 1940). 25 lipca 1944 Fuhrmann zmienił nazwisko na Lachowicz i podjął pracę jako geodeta. Wielokrotnie zmieniał miejsca zamieszkania; ostatnim miastem życia był Płock.

W 1947 przed Sądem Grodzkim w Lubaniu, na wniosek Pauliny Fuhrmann, zamieszkałej w Nikorsku, toczyło się postępowanie o uznanie go za zmarłego; najpóźniej ostatni raz przebywał w Nachodka Buchta, Budionowskij rejon, Prymorskij Kraju od dnia 28 maja 1941.

Marek Lachowicz był inwigilowany przez UB od 1953 roku; zwierzył się kolegom ze Śremu o swojej przeszłości. Był więziony pod zarzutem fałszowania danych geodezyjnych. Później podjął współpracę z SB jako TW „Kazik”, pobierając w latach 1958–1968 wynagrodzenie. W 1969 SB zaniechała współpracy z Lachowiczem. Bezskutecznie usiłowano go wykorzystać do operacyjnych kontaktów.

Marek Lachowicz był autorem Wspomnień cichociemnego, wstęp i opracowanie naukowe Krzysztofa A. Tochmana, wydanych w 2011 r. przez Instytut Pamięci Narodowej, Oddział w Rzeszowie.

Zmarł 17 września 1978 roku jako Marek Lachowicz i pochowany został na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Kawaler Orderu Wojennego Virtuti Militari (Krzyż Srebrny nr 13485)
Krzyż Walecznych za odwagę i poświęcenie
Dowódca łączności w Armii Krajowej (V Wydział VO Wołyń AK), a następnie dowódca III baonu 50 Pułku Piechoty
Autor wspomnień cichociemnego (2011, IPN)

Ciekawostki

W 1944 zmienił nazwisko na Lachowicz.
Był inwigilowany przez UB od 1953 r.; współpracował z SB jako TW „Kazik” (1958–1968).
Wspomnienia cichociemnego ukazały się w 2011 r. wydane przez IPN.

Udostępnij