Lubomira Domka
Biografia
Lubomira Domka urodziła się 25 listopada 1942 roku w Sanoku. Była polską botaniką i ekologiem oraz dydaktykiem biologii, a także profesorem Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
W 1968 roku obroniła pracę magisterską pod tytułem Oznaczanie mono- i oligosacharydów przechodzących do wody podczas pęcznienia nasion bobiku (Vicia faba L.) metodą chromatografii cienkowarstwowej. Podjęła pracę w Zakładzie Fizjologii Roślin Uniwersytetu Poznańskiego, badając metabolizm cukrowy w organach siewki izolowanych liści łubinu żółtego. Od 1970 do 1973 odbywała studia doktoranckie na Wydziale Filozoficzno-Historycznym UAM, koncentrując się na dydaktyce biologii. Jej praca doktorska Możliwości zastosowania hologografii w nauczaniu biologii została obroniona w 1974 roku. Była pionierką w Polsce w wykorzystaniu obrazów holograficznych w dydaktyce biologii. Habilitowała się w 1986 roku pracą Zastosowanie obrazów trójwymiarowych w nauczaniu – uczeniu się biologii.
Od 1987 do 1989 była prodziekanem na Wydziale Nauk Społecznych UAM. Skupiała się na doskonaleniu procesów nauczania biologii w oparciu o osiągnięcia współczesnej technologii. Opracowała fundamenty stosowania obrazów trójwymiarowych w polskiej edukacji i wprowadziła autorski program edukacji ekologicznej na uczelniach w Poznaniu. Od 1990 roku kierowała Pracownią Edukacji Ekologicznej na Wydziale Studiów Edukacyjnych UAM, prowadziła seminaria magisterskie i doktorskie, uczestniczyła w wykładach Polskiego Klubu Ekologicznego oraz była opiekunką Studenckiego Koła Ekopedagogów. Była promotorką proekologicznego stylu życia, a swoje poglądy prezentowała na konferencjach naukowych. Otrzymała nagrodę Ministra Edukacji Narodowej za osiągnięcia naukowe oraz nagrody rektora UAM za osiągnięcia naukowe, dydaktyczne i organizacyjne.
Najważniejsze publikacje obejmują m.in. Możliwości wykorzystania obrazu holograficznego w nauczaniu biologii (1981), Zastosowanie obrazów trójwymiarowych w nauczaniu – uczeniu się biologii (1986), Gry dydaktyczne w edukacji ekologicznej (1995), Kryzys środowiska a edukacja dla ekorozwoju (1996, wyd. II zm. 1998) oraz Dialog z przyrodą w edukacji dla ekorozwoju (2001).
Miala męża Ludwika, profesora na Wydziale Chemii UAM, a także córki Annę (doktor biologii, absolwentkę UAM) oraz Joannę (absolwentkę Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu).