Leszek Adam Giec
Biografia
Urodzony 18 maja 1928 roku w Sanoku Leszek Giec dorastał w rodzinie Jana i Tadeusza; po przeprowadzce do Przemyśla oraz powrocie do Sanoka ukończył szkoły średnie i rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu i Politechniki Wrocławskiej (dziś Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich we Wrocławiu).
Jako student V roku był wolontariuszem w III Klinice Chorób Wewnętrznych, a od stycznia 1952 pracował jako młodszy asystent. Po uzyskaniu dyplomu 8 października 1952 kontynuował pracę w wymienionej klinice oraz równolegle pracował w Ośrodku Badań Lotniczo-Lekarskich.
W październiku 1953 przeniósł się do Bytomia, gdzie rozpoczął pracę w III Klinice Chorób Wewnętrznych Śląskiej Akademii Medycznej oraz równolegle w Ośrodku Badań Lekarskich dla Ratowników Górniczych w Bytomiu (1953–1960). W 1954 r. uzyskał I stopień, aw 1957 r. – II stopień specjalisty z zakresu chorób wewnętrznych. Uchwałą Rady Wydziału Lekarskiego ŚAM otrzymał 4 maja 1960 stopień doktora medycyny, na podstawie pracy pod kierunkiem prof. Gibińskiego.
Pod koniec 1960 r. przebywał na stypendium MZiO w Instytucie Higieny Pracy w Moskwie, gdzie przedstawił wyniki badań nad wpływem wysokich temperatur na ustrój człowieka; w 1967 r. spędził sześć miesięcy na stypendium MZiO i British Council w Instytucie Medycyny Tropikalnej w Londynie, brał udział w badaniach nad wpływem wysokich temperatur na metabolizm glikokortykoidów. Wyniki zaprezentował na posiedzeniu Angielskiego Towarzystwa Fizjologicznego i opublikował w „Journal of Physiology”. 23 października 1968 uzyskał na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy stopień doktora habilitowanego medycyny w zakresie chorób wewnętrznych.
W 1975 r. został powołany na stanowisko kierownika I Kliniki Kardiologii w Katowicach przy ul. Francuskiej; w 1977 r. klinika została przeniesiona do Centralnego Szpitala Górniczego w Katowicach-Ochojcu. W 1978 r. rozpoczął starania o budowę Górnośląskiego Ośrodka Kardiologii. Decyzją wojewody katowickiego (1983) został powołany na stanowisko dyrektora powstającego ośrodka, który został oddany do użytku w 1986 r. Przekształcony następnie w Górnośląskie Centrum Medyczne w Katowicach-Ochojcu stał się dziełem życia Profesora i kuźnią kadr śląskiej kardiologii.
Był autorem lub współautorem ponad dwustu prac oryginalnych, trzydziestu poglądowych, redaktorem i współautorem trzech wydawnictw książkowych oraz ponad dwudziestu rozdziałów w innych wydawnictwach książkowych. Jako promotor 15 przewodów doktorskich nadzorował nadanie stopni doktora habilitowanego nauk medycznych.
W latach 1993–1996 był członkiem Senatu ŚAM. Był ojcem dwóch córek, obie zostały lekarkami. Zmarł 30 października 2007 roku w Katowicach. Jego dorobek upamiętniono nadaniem imienia Górnośląskiego Centrum Medycznego im. prof. L. Gieca.