Iwona Demko

artystka wizualna
07.08.1974 Sanoku

Biografia

Urodziła się 7 sierpnia 1974 roku w Sanoku. W latach 1989–1994 uczęszczała do Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Krośnie. W kolejnym roku podjęła studia na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, gdzie dyplom uzyskała z wyróżnieniem w 2001.

W 2012 obroniła doktorat w dziedzinie sztuk plastycznych w dyscyplinie sztuki piękne na podstawie rozprawy „Waginatyzm” oraz pracy rzeźbiarskiej „Kaplica Waginy” (promotor: prof. Józef Murzyn). W 2016 uzyskała habilitację w dziedzinie sztuk plastycznych, w dyscyplinie sztuk pięknych. Praca pt. „anioły.net” dotyczyła tematu kobiecej prostytucji.

W 2019 otrzymała stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Od 2018 jest członkinią Rady Programowej CRP w Orońsku. Od 2019 prowadzi pracownię Intermedialne Rozszerzenie Warsztatu Rzeźbiarskiego na macierzystej uczelni na stanowisku prof. ASP.

Stosuje obiekty, instalacje, prace site-specific, wideo oraz prace w przestrzeni Internetu. W swojej twórczości sięga po praktyki takie jak sztuka partycypacyjna, empatia herstoryczna, działania postartystyczne, sztuka relacyjna i artywizm. Jej kolorem sztandarowym w życiu i sztuce jest róż.

W 2009 po przeczytaniu książki Catherine Blackledge „Wagina. Kobieca seksualność w historii kultury” Demko rozpoczęła okres afirmacji ciała i seksualności kobiet. Pierwszą pracą po lekturze była „Waginatyzm”, następnie „28 dni”, „Moje narodziny”, „Sheela-na-gig”, „Czerwona Pani”, „Rabatka”, „Lala z łąką”.

Jej prace określane są jako sztuka feministyczna, a działalność artystyczna łączy upowszechnianie wiedzy o kobietach z praktyką artystyczną.

Życie prywatne: W 1995 urodziła syna Claudel, na pamiątkę Camille Claudel.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2019).
Nagroda Sztuki im. Marii Anto i Elsy von Freytag-Loringhoven za wspieranie obecności i widoczności kobiet w edukacji i kulturze (2021).
Publikacja Zofia Baltarowicz-Dzielińska. Pierwsza studentka Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (Wydawnictwo ASP Kraków, 2018).
Publikacja Anioły (2015) i Anioły.net (2015) – teksty o kobiecej seksualności i prostytucji.

Ciekawostki

Określa się na swojej stronie jako „waginistka”, „doktora” oraz „doktora habilitowana”.
W 1995 urodziła syna Claudel.
Jest Wikipedystką.

Udostępnij