Iryna Dobrianska
Biografia
Urodzona 11 września 1892 roku w Sanoku, Iryna Dobrianska była ukraińską nauczycielką, etnografką i badaczką kultury łemkowskiej. Uczyła się w sanockim C. K. Gimnazjum, a także w Kołomyii i we Lwowie, które ukończyła w 1911 roku. Od 1912 pracowała w firmie ubezpieczeniowej Dnister.
Po I wojnie światowej przeniosła się do Przemyśla, gdzie zajęła się badaniami nad Łemkowszczyzną, gromadzeniem przedmiotów kultury i tradycji oraz kontynuowała naukę w przemyskim Seminarium Nauczycielskim do 1921. Po uzyskaniu egzaminu kwalifikacyjnego 1 września 1921 podjęła pracę nauczycielki w szkołach na Łemkowszczyźnie (m.in. w Międzybrodziu), promując pogląd o dominującej ukraińsko-proweniencji Łemków.
W 1930 była współzałożycielką Muzeum Łemkowszyzna w Sanoku. W Sanoku była animatorką ukraińskiego życia narodowego, współpracowała z artystą Leonem Getzem, ks. Stepanem Wenhrynowyczem i burmistrzem Wanczyckim. W latach 30. była kierowniczką szkoły w Międzybrodziu.
Po 1939 kierownik powołanego przez władze niemieckie, przy ukraińskiej radzie miasta Muzeum Ukraińskiego w Sanoku. W latach 1941–1942 prowadziła badania archeologiczne razem z profesorem Wernerem Radigiem na stanowisku w Bachórzu.
W 1945 została przesiedlona do Ukraińskiej SRR, osiadła we Lwowie, gdzie pracowała w Muzeum Etnograficznym i Sztuki Przemysłowej. Tam kontynuowała również swoje wcześniejsze prace dotyczące folkloru łemkowskiego. Była autorką wielu artykułów do ukraińskojęzycznego Naszego Słowa wydawanego w Polsce od 1956.
Była siostrzenicą prof. Włodzimierza Kulczyckiego i projektantką krypt grobowych Kulczyckich i Dobrzańskich o piramidalnym kształcie na cmentarzu przy Cerkwi Świętej Trójcy w Międzybrodziu.