Franciszek Antoni Bem
Biografia
Franciszek Antoni Bem, właśc. Böhm, urodzony 16 czerwca 1839 r. w Sanoku, był synem Ignacego i Tekli Michlik oraz bratem licznego rodzeństwa. Wychowywał się w Sanoku, gdzie mieszkał wraz z rodziną pod numerem konskrypcyjnym 101.
Przed 1863 rokiem pracował jako dyetariusz konceptualny. Po wybuchu powstania styczniowego przyłączył się do walczących i służył jako podoficer w oddziałach Apolinarego Kurowskiego i Aleksandra Krukowieckiego. Uczestniczył w bitwie pod Miechowem (17 lutego 1863) i w bitwie pod Glanowem (15 sierpnia 1863). W październiku 1865 poinformowano, że 22 sierpnia 1864 został uwolniony z niewoli rosyjskiej.
W ramach zaboru austriackiego i autonomii galicyjskiej przez wiele lat sprawował stanowisko (pierwszego) sekretarza Rady i Wydziału Powiatowego w Sanoku. Z powodu wieku przed 1906 rokiem otrzymał prawo przejścia w stan spoczynku i emeryturę, jednak z poczucia obowiązku nadal pełnił funkcję sekretarza Rady. Służbę zakończył około 1908, a jego miejsce objął Tadeusz Wrześniowski.
19 kwietnia 1877 został wybrany zastępcą kontrolera Towarzystwa Zaliczkowego w Sanoku. 11 marca 1886 objął mandat radnego Rady Miejskiej. 8 czerwca 1877 wszedł w skład komisji rady miejskiej, która miała czynić starania celem zakupu gruntu i założenia cmentarza w Sanoku. Był członkiem Macierzy Szkolnej dla Księstwa Cieszyńskiego. W latach 90. wieku XIX i w pierwszej dekadzie XX wieku był członkiem sanockiego gniazda Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” i zasiadał w sądzie honorowym. Był sekretarzem zarządu powiatowego w Sanoku Towarzystwa „Kółek Rolniczych” z siedzibą we LWowie (1894, 1895). Był członkiem sanockiego koła Towarzystwa Szkoły Ludowej. Według stanu z 1903 kierował delegacją w Sanoku zarejestrowanego w 1888 Towarzystwo Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania roku 1863/64 z siedzibą we Lwowie.
Zmarł 10 maja 1912 w Krakowie. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.