Adam Antoni Bratro
Biografia
Adam Antoni Bratro urodził się 20 listopada 1900 r. w Sanoku jako syn Adama Mariana i Emilii z domu Heidler. Jego ojciec był inżynierem, kierownikiem budowy wagonów w sanockiej fabryce i działaczem niepodległościowym.
Uczył się w Sanoku, kontynuował naukę w sanockim gimnazjum, działał w Polskich Drużynach Strzeleckich i ruchu skautowym. W 1916 przeniósł się do Wojskowej Wyższej Szkoły Realnej w Łobzowie. W 1918 w Krakowie brał udział w rozbrajaniu Austriaków, a następnie został przyjęty do Szkoły Podchorążych w Warszawie, którą ukończył w 1919. Następnie skierowano go do obozu szkół podoficerskich w Dęblinie.
Po szkoleniu awansował na stopień podporucznika. W Dęblińskiej szkole pozostał jako młodszy oficer i instruktor w kompanii oraz adiutant batalionu do 1920. W początkowym okresie wojny polsko-bolszewickiej 1920 jako instruktor szkolił ochotników udających się na front. Następnie, w czerwcu 1920, jako dowódca kompanii w nowo sformowanym w Ostrowi Mazowieckiej 101 Rezerwowym Pułku Piechoty (dowódcą był jego brat Jan Bratro) wyruszył na front w rejon Słuczy i Horynia. Tam walczył z oddziałami 1 Armii Konnej. Podczas walk odwrotowych i okrążenia przez bolszewików skierował swoją kompanię do kontrataku, który powiódł się, lecz w jego trakcie Adam Bratro odniósł rany brzucha. 11 sierpnia 1920 zmarł w szpitalu polowym i w Pułtusku został pierwotnie pochowany. W 1923 jego prochy sprowadzono z Pułtuska do Sanoka i pochowano w grobowcu rodzinnym na cmentarzu przy ul. Jana Matejki w Sanoku. Był kawalerem Virtuti Militari.
Grobowiec rodziny Bratrów został wpisany przez Instytut Pamięci Narodowej do ewidencji grobów weteranów walk o Wolność i Niepodległość Polski.